lost ve bad twins

21.11.2005, 19:29

lost'un yapımcılarını, izleyici kızıştırmaya dair onca taktik kesmemiş olacak ki, (ama izleyici de kızışmak istiyor tabii) bakın ne yapacaklarmış. dizinin baharda yayımlanacak bölümlerinden birinde, adadakilerden biri kalıntılar arasında mevta olmuş yolculardan birinin kitap taslağını bulacakmış. yolcunun adı Gary Troup olacakmış, tabii o daha ilk bölümde ölmüş veya can çekişiyor olduğundan, biz tanımıyoruz. neyse, bu kitabın adı da "Bad Twins"miş ve tanananaam, bu bölümün yayımlandığı gün, Bad Twins adlı roman da Amerika'da (gerçek hayat, gerçek Amerika) yayımlanacakmış. Şimdi ben bunu okuyunca bir hoydaa dedim de, bir de aman ya dedim. sonra o sayfa öyle orada açık kalmış. döndüm baktım ki, kitap Hyperion Books'dan çıkıyor ve buyrun işte henüz çıkmamış kitabın tanıtım sayfası. e Gary Troup adında birisi de yok aslen, ama yazmışlar işte kapağa adını. ne diyoduk, gerçek amerika, televizyondaki hayat, televizyon ekranından ılık ılık süzülen samara. haberi veren kişi de bu kurgu ve gerçek karışımının kendisini ne kadar yorduğundan bahsetmiş. direkt öyle demiyorsa bile ben öyle anlamayı tercih ettim. beni de yoruyor. eğer şimdiki gibi yorgunsam. yoksa olabilir, bilmiyorum. önümüzdeki bölümlere bakalım, heyecanlanacak mıyız. önümüzdeki günlerde, yapacak bir işim yokken dehşet yorumlarda bulunabilirim. medya akıntı yapıyor, şu lost'un ettikleri üzerine teorik bir kitap yakında çıkmazsa ben de "haziran gecesi"ni izlemeye mahkum olayım.

bu arada, kitabın tanıtımındaki, identity, human nature, twins taglerine dikkatinizi çekmek isterim. benim bi teorim yok da, belki birinin vardır diye.

depresyon, aktif unutma ve savrulma, üzerine!

11.11.2005, 03:59

"depresyon" şu modası geçmiş, duyunca burun kıvrılan, pespaye kelimelerden oldu gitti maaşallah. hatırlama dehlizlerinde sürünürken, anılar versus bu anlar kapışmasında, besbelli oldukça modifiye edilmiş anıların, o anılardaki krallar, kraliçeler gibi benliklere dair yanılsamaların, o kurguların, sürünen sen'e hep galip gelmesini, dövüp bırakmasını, dünün bugünü hep yenmesini anlayışla karşılamak, bir nebze olsun anlamak kolay da, depresif kelimesini sokmamalı araya. sanki. çünkü kelimeler, kullanılmış prezarvatifler, ve sen hayatî gramerini değiştirmedikçe, kendini terk etmedikçe, bir süreliğine uzaklaşmadıkça, ne dehlize, ne fezaya yüz vermeyip, sırtını dönmedikçe, kendini, acı çekmiş, aldatılmış, hayattan, ondan, bundan, olamamışlardan, oldurulamamışlardan madik yemiş kendini, sevmeye ve melankoliyle anmaya devam ettikçe, o kelimeler maalesef hep aynı hikayeyi anlatacak, seni kendinden koruyamayacak, hamuru dehliz yosunlarından karma, yapış, vıcık, sürünen senler yaratmaya devam edecek. kendinden korunmalısın, aktif olarak, bilinçle, unutmalı, yeniye yer açmalısın.

'meli var bir de mali var mesela, onu izlemeye dayanamasam da, mali lafını çok seviyorum. savaş ay kaptanı seyretmeyi paylaşmayı, olabilirliğin sınırlarını sonsuz uzlamda genleştirmesine yüzüm kızararak gülüşmeyi (başkalarının havsalasına bakmak) seviyorum. curb your enthusiasm'daki larry david misali siyaseten doğruculuk, etik kısıtlamalar ve arzulanan kurguben'ler arasında şaşkın şaşkın dolaşan insanlarla (hepsi sevmeye değer) dolu bu hayatta çok gülünesi, hayran olunası, sevilesi (nasıl boktan bir ifade), coşulası çok şey var. merkezkaç, egosaç, vurkaç etkileri daim, biraz da dalga geçmeli, hafife almalı. oysa ki, 10-20 satır öncesi, refleksiyon, süre, unutamama niyetli o ben, kaçıp gitmiş, yavşamışken, lütfen ama lütfen, "kendini sevmeli, ama çok da sevmemeli", diyerek, bu yazının kendimle ilgili olmadığına, kişisel hiç olmadığına ("kişi cell" önerisi hakkımı mahfuz tutarak) kalıbımı basıyor, alıcısına asla ulaşmaması gereken bu karalamayı aklamak bana düşmez diyerek, huzuruma dalıyorum.

anahtar kelimeler:
dementia: zorlama unutkanlık
nostalgia: gönüllü unutkanlık
umut: zaruri unutkanlık

not: bir yazının başlığı "üzerine" kelimesini içeriyorsa, hiç okuma, kaç; hadi kaçmadın, okudun, nietzsche linki varsa, orada dur ve topukla.